كيهان در ستون يادداشت روز خود نوشت: [با اشاره به مراسم سخنراني احمدي‌نژاد در دانشگاه تهران] شماري از دانشجويان كه به مخالفت آمده بودند شعارهايي بر زبان داشتند كه يادآور مخالفت‌هاي كور گروهك‌هاي ضد انقلاب در سال‌هاي اوليه بعد از پيروزي انقلاب اسلامي بود... [خطاب به دانشجويان منتقد] آيا در اين نكته بديهي انديشه كرده‌ايد كه در كدام اردوگاه خيمه زده‌ايد؟ آيا هم‌زباني و هم‌خواني با قدرت‌هاي زورگو، سلطه‌گر، خونريز و غارتگر نظير آمريكا، اروپا،‌ اسرائيل و... زيبنده شماست؟ به يقين نيست... تعدادي اندكي از دانشجويان مي‌كوشند باقيمانده آنچه را كه نمايندگان اردوگاه امپرياليسم فرصت واگويه آن را به احمدي‌نژاد نداشته‌اند، در داخل كشور عليه او بر زبان آورند... چه مفهومي غير از همراهي با آمريكا و اسرائيل مي‌تواند داشته باشد؟ در خوشبينانه‌ترين حالت مي‌توان اين عده را افرادي فريب‌خورده دانست و در شعور سياسي و اجتماعي آنان ترديد كرد ولي حالت دوم سرسپردگي مستقيم يا غيرمستقيم صهيونيست‌هاست و حالت سومي قابل تصور نيست... اين شعارها با شعار صهيونيست‌ها عليه جمهوري اسلامي ايران چه تفاوتي دارد؟... آيا صهيونيست‌ها دنباله‌رو آن عده هستند؟ ترديد نكنيد كه آنها پياده‌نظام صهيونيست‌ها‌ شده‌اند... درباره تحريك‌كنندگان با توجه به شواهد و اسناد موجود ترديدي در وابستگي آنها به صهيونيست‌ها وجود ندارد.