امروز:كيهان و رسالت در يك حركت هماهنگ، با چاپ يادداشت‌هايي سعي كردند با القاي نوعي ترديد درباره علت درگذشت آيت‌الله توسلي، اينگونه وانمود كنند كه علت درگذشت آيت‌الله توسلي ارتباطي به توهين‌هاي اخير به بيت‌ امام خميني ندارد، آنگونه كه كيهان نوشته است: اگر غير از اين بود آيت‌الله توسلي بايد 6 روز پيش يعني به هنگام شنيدن خبر اهانت دچار عارضه قلبي مي‌شد.
كيهان در يادداشتي كه نوشته حسين شريعتمداري است، درباره درگذشت آيت‌ الله توسلي نوشت: گفته مي شود- و مي تواند صحت داشته باشد- كه مرحوم آيت الله توسلي در حالي دچار عارضه سكته قلبي شده و دار فاني را وداع كرده است كه از اهانت يك سايت اينترنتي به بيت معظم حضرت امام(ره) برآشفته و ماجراي آن اهانت را به گلايه براي حاضران نقل مي كرده است، كه نگراني ايشان نيز طبيعي بوده است... اما، بعد از انتشار خبر درگذشت مرحوم آيت الله توسلي برخي از مدعيان اصلاحات كه بارها نشان داده‌اند كمترين ارادتي به حضرت امام(ره) ندارند، تلاش گسترده اي را براي سوء استفاده از درگذشت آن مرحوم آغاز كردند. آنها در يك حركت موذيانه كه تمامي شواهد از هماهنگي آن در يك نقطه مشترك حكايت مي كند كوشيدند ضايعه فوت مرحوم توسلي را با ماجراي اهانت يك سايت اينترنتي به نوه حضرت امام(ره) گره بزنند و در همان حال سايت مورد اشاره را به دولت نهم نسبت داده و نتيجه بگيرند كه اهانت اين سايت باعث سكته قلبي آيت الله توسلي و درگذشت ايشان بوده است!... مرتبط دانستن درگذشت مرحوم آيت الله توسلي با ماجراي اهانت يك سايت به نوه حضرت امام(ره) يك برداشت غيرمنطقي و عوامانه است كه تنها با هدف عوام فريبي قابل طرح خواهد بود... اهانت به نوه حضرت امام(ره) و فوت مرحوم آيت الله توسلي دو رخداد همزمان نيز نبوده اند. ماجراي اهانت 6 روز قبل از فوت آقاي توسلي اتفاق افتاده و خبر آن نيز در سطح گسترده اي منتشر شده بود، بنابراين كساني كه با موذي گري در پي ارتباط دادن اين دو رخداد با يكديگر هستند بايد توضيح بدهند كه چرا مرحوم توسلي 6 روز قبل، يعني به هنگام شنيدن خبر اهانت دچار عارضه سكته قلبي نشده بودند؟! مخصوصا آن كه يك خبر ناگوار وقتي براي اولين بار مطرح شده و به گوش كسي مي رسد بسيار تكان دهنده تر و تحمل آن به مراتب سخت تر از هنگامي است كه همان خبر را براي چندمين بار شنيده و مدتها از هنگام وقوع آن گذشته باشد... طي 10 سال گذشته روزنامه ها و افراد و گروههاي مدعي اصلاحات بارها به شخص حضرت امام(ره) اهانت كرده و بسياري از مباني و ارزش هاي انقلاب اسلامي كه يادگار واقعي امام راحل(ره) است را با وقاحت مورد حمله قرار داده بودند ولي هيچيك از مدعيان امروزي نه فقط كمترين اعتراضي نكردند، بلكه با سكوت معني دار خود بر آنهمه اهانت و زشت گويي عليه امام و انقلاب مهر تأييد زدند!... اكنون بايد پرسيد اگر مطابق ادعاي برخي از مدعيان اصلاحات، مرحوم آيت الله توسلي از غصه و اندوه اهانت به نوه حضرت امام(ره) سكته كرده و دار فاني را وداع گفته اند، چرا در مقابل آنهمه اهانت هاي وقيحانه به شخص حضرت امام(ره)، اسلام، پيامبر خدا(ص)، ائمه معصومين(ع)، انقلاب، قرآن و... دچار عارضه قلبي و سكته نشده بودند؟!... مدعيان اصلاحات تلاش مي كنند اهانت به نوه محترم حضرت امام را به كسي نسبت بدهند كه به گواهي دوست و دشمن يكي از وفادارترين و ثابت قدم ترين مسئولان پيرو خط امام(ره) طي 3 دهه گذشته بوده و هست. كدام يك از شما ساده زيست تر از احمدي نژاد هستيد؟ كداميك از شما جنگ فقر و غنا را جدي گرفته ايد؟ كدامتان مانند احمدي نژاد به پيروي از امام راحل(ره) در مقابل قدرت هاي استكباري با شجاعت ايستاده ايد؟ كدام مدعي اصلاحات مردمي تر از احمدي نژاد است؟ چه كسي از ميان شما در حمايت از محرومان به گرد پاي احمدي نژاد مي رسد؟ و يا در دفاع از آرمان هاي امام(ره) با احمدي نژاد قابل مقايسه است؟
رسالت در سرمقاله خود كه نوشته محمدكاظم انبارلويي دبير سياسي حزب موتلفه است، با اشاره به درگذشت آيت‌الله توسلي، نوشته است: موضوع ارتحال حضرت‌آيت‌الله توسلى به شرحى که برخى سايت‌هاى خبرى و نيز روزنامه‌هاى دوم خردادى نوشته‌اند به نوعى مرتبط با تاثر شديد ايشان از مسئله اهانت به بيت شريف حضرت امام (ره) است. کسانى که واقعا عشق به امام، انديشه‌ها و آرمان‌هاى امام و انقلاب دارند، ذره‌اى بى‌ادبى و اهانت را برنمى‌تابند و از اين حادثه متاثر و متاسف هستند.
نکته جالب در اين ميان آن است کسانى که در گذشته آرمان‌هاى امام (ره) را تخطئه مى‌کردند و يا به نوعى سکوت در برابر اهانت‌ها و کجروى‌ها داشتند اکنون در صف مقدم دفاع از بيت امام (ره) ايستاده‌اند. ما اين رويکرد را مثبت مى‌دانيم و به آنها خير مقدم عرض مى‌کنيم و آن را در اندازه پديده مخالف به موافق ارزيابى مى‌کنيم. [به نوشته ديروز غلامحسين كرباسچي در سرمقاله كارگزاران اشاره كرد و نوشت:] وى اصلى‌ترين شاخصه اين شخصيت بزرگوار را وفادارى به امام و آرمان‌هاى اسلام ياد کرد.
نمى‌خواهيم درنيت، انگيزه و صدق اين گفتار ترديد کنيم و آن را زير سوال ببريم. اما آقاى کرباسچى را دعوت مى‌کنيم روزنامه همشهرى را به هنگامى که وى مدير مسئول آن در ايام تصدى يا زمامدارى در شهردارى تهران بودند تورقى کنند... مطمئن هستم اگر او همين مقدار وفادارى به امام و آرمان‌هاى اسلام را که در اين مقاله از خود نشان مى‌دهد آن سال‌ها نشان مى‌داد، مردم انتظارى از وى براى دفاع از امام و انقلاب نداشتند، فقط گله مى‌کردند چرا اين قدر بى‌مهرى به اسلام و انديشه‌هاى امام در زمان تصدى ايشان در روزنامه همشهرى روا داشته شد. به هر حال بازگشت وى به دفاع از امام (ره) و يار امام به خاطر وفادارى به انديشه امام (ره) تا سرحد مرگ را به فال نيک مى‌گيريم و آن را نوعى دفاع مومنانه تفسير مى‌کنيم.