ابزارهای وحدت
گرين مايل
آزادي
جنبشي که بايد اصلاح طلب بماند
حضور مدني در قوانين اساسي
بزرگان پادرمياني کنند
ثبت در تاريخ
برگ هايي از خاطرات يك دانش آموز انقلابي
پيش نويش قانون اساسي ج.ا.ایران و منازعات گفتمانهاي فقهي - سياسي
احکام متغير (۲)
اربعینيات
جنبش سبز و نوگروی سیاسی
شعار حداقلی – مقاومت حداکثری" استراتژی پیروز"
امام و دیکتاتور درون
قلم بطلان بر مساوات مخوف با رأفت محمدي
گناه مضاعف !!
قصه ای برای ماناکوچولو
كدام اتاق فكر؟
مهمانهای ناخوانده
اینجا ایران است: انتخابات در سه قاب
توسل اقتدارگرایان به اردوکشی خیابانی به جای برگزاری همه پرسی/تجمع نهم دیماه هرگز نمی تواند اتمام حجت باشد
هركه با”ما”نیست، دنیاطلب وفاسد است!
اربعین
هدف صداوسیما از اجرای این مناظرهها چیست؟
ضمانت بخشي به حق مردم
النجات في الصدق
مهم ترين معيار شجاعت
چند سوال از رئیس قوه قضائیه
امام خمینی(ره)از نظارت تا دخالت فقیه
گفتمان اصلي دوران، گفتمان دموکراسي و حقوق بشر است / علی سالاری
خطابه اي به فرزند استاد شهيد: همت چاره ساز است
صداوسیما ، جشن وحدت یا جشنواره تفرقه!
معامله با دشمن، در بی خبری مردم؟!
احمد سیاسی نبود
به یاد احمد
از جنس آدم های نوع چهارم
مشتاقی و مهجوری
برای بازجوی سعید نور محمدی
تفاوتهای حقوقی دولت قانونی و دولت بالفعل / سپیده کلانتریان
استبداد طلبان و ظلمی که به خمینی کبیر می رود
تاریخ نویسی از جنس نماینده پشیمان شده از استعفا!!
ایستگاه آخر افراطی گری كجاست؟
مجلس در تله تندورها نیفتد ؛ خطر قطع رابطه دسته جمعی اتحادیه اروپا با ایران
بازداشتگاه استاندارد در جمهوری اسلامی چه ویژگی هایی دارد؟
روز-اميد معماريان:تغييرات صورت گرفته بعد از انتخاب علي لاريجاني به سمت رياست مجلس موضوع گفت وگوي "روز" با عباس عبدي، تحليلگرسياسي و جامعه شناس است. او درپاسخ به سوالاتي در اين خصوص که اهميت تغيير افراد در سمت هايي مانند رييس مجلس چيست، مي گويد که اصالت دادن به تفاوت هاي اين افراد، چندان منطقي نيست: "اين تفاوتها بيش از آنكه منشاء ديدگاهي و برنامه اي داشته باشد، از منظر سهم خواهي رخ مي دهد، و براي سهم خواهي هم نمي توان پيش بيني سياسي مشخصي نمود، جز اينكه اتحادها و افتراق هاي ناشي از آن، بسيار شكننده و ناپايدار است. به ويژه آنكه ظرفيت هاي سياسي طرفين هم چندان بالا نباشد." عبدي معتقد است: "بهترين مثال رييس مجلس پيشين است كه 30 ماه تماماً از دولت حمايت كرد، اما وقتي كه ديد اين حمايت مشكلاتي را براي سهم آتي وي در رياست مجلس فراهم ميكند، چنان با دولت برخورد كرد كه به قول شاعر: تو گويي خود نبودست آشنايي." اين گفت وگو را مي خوانيد. *** *حضور علي لاريجاني در كرسي رياست مجلس چه تفاوتي با دوران رياست غلامعلي حداد عادل دارد؟ رأي بالاي اكثريت مجلس به لاريجاني چه پيام هايي دارد؟ - فرق اين دو در اين است كه آقاي حداد به صورت كاملاً تصادفي وارد عرصه جدي سياست شد. اگر در مجلس ششم بالا كشيده نميشد، سرنوشت براي او به گونه ديگري رقم ميخورد و نميتوان گفت كه به معناي رايج سياستمدار بود. از نحوه تعاملش با دولت اخير و نيز اظهاراتش در مجلس اين را به خوبي ميتوان دريافت. اما رييس اخير به دلايل متعددي متفاوت است و توان گفتگو و بيان ديپلماتيك بيشتري دارد - گرچه استفاده بيش از حد از بيان ديپلماتيك ممكن است به نقطه ضعف او نيز تبديل شود. اما هر دو نفر به لحاظ معيارهاي فردي داراي رقباي زيادي در صحن مجلس هستند كه زير بارشان نميروند، و به لحاظ معيارهاي تشكيلاتي هم رييس فعلي قويتر است، گرچه در چنان وضعي نيست كه بتواند با اتكا به تشكيلات خود مجلس را بي مشكل اداره كند. رأي بالا نيز به معناي آن است كه رأي دهندگان اميد بيشتري دارند كه رييس جديد از منافع آنان در برابر قواي ديگر دفاع كند. اميدي كه با رييس قبلي نه تنها محقق نميشد، بلكه برعكس بود. *آيا ميتوان انتظار داشت كه محافظه كاران مجلس هفتم و هشتم با يكديگر تفاوتهاي عمده اي داشته باشند؟ با توجه به اينكه نمايندگان مجلس هشتم محصول يك فرآيند دستچين شده بسيار غليظتر نسبت به مجلس هفتم هستند. - بنده جزييات اختلافات دروني جناح حاكم را چندان نميشناسم چرا كه پيگيري نميكنم. اين اختلافات علي الاصول سهم خواهانه است و اصالتي ندارد. حداقل در اين مرحله فاقد اصالت و اعتبار است و با توجه به نحوه گزينش آنان و اعتبار صندوقهاي رأي تفاوت زيادي نمي توان ميان ماهيت دو مجلس شاهد باشيم. ممكن است بر اثر تغيير شرايط، واكنشهاي متفاوتي از خود نشان دهند. *حضور علي لاريجاني در كرسي رياست مجلس چه تغييراتي را در رابطه مجلس با دولت نسبت به دوره حداد به وجود خواهد آورد؟ البته اگر منشاء تغيير، حضور وي به جاي حداد است... - به نظرم يا تنشها يا هماهنگيها بيشتر خواهد شد. بستگي دارد كه طرفين تا چه حد به توافق برسند. اما اجمالاً رييس جديد هم در هماهنگي جدي تر است و هم در افتراق و ناهماهنگي. *بالاخره مسئول نابسامانيهاي اقتصادي در كشور كيست؟ مجلس؟ دولت؟ دستهاي ناپيدا و به قول آقاي احمدي نژاد مافياي اقتصادي؟ مجلس هشتم در اين ميان كجا قرار خواهد گرفت و براي حل مسايل جاري چقدر توان خواهد داشت؟ - مسئوليت به معناي واقعي متناسب با قدرت است. هر كه بامش بيش برفش بيشتر. بعلاوه هر كه "غنيمت بيشتر ميبرد، غرامت هم بايد بيشتر بدهد." مجموعه حاكم يكدست است و مسئوليت كلي جريان كشور به عهده آنان است، و دو مسئوليت را همزمان دارند. هم مسئوليت فردي و هم مسئوليت جمعي. مثل وزرا كه هم در برابر اقدامات خودشان مسئول هستند و هم در برابر تصميمات هيأت دولت. مجلس هم قادر به حل مشكلات نيست، زيرا مجلس موجود متغيري مستقل از ساخت سياسي نيست كه بتواند تأثيري بر روند امور بگذارد، اين مجلس در ذيل اين ساختار تعريف مي شود و وابسته به آن است و ضعيف تر از آن است كه براي مشكلات ساختاري كاري كند. به قول معروف معرف بايد اجلي از معرف باشد كه نيست. *برخي معتقدند با حضور علي لاريجاني مي توان انتظار داشت انتقاد از محموداحمدي نژاد به نوعي باب شود و قبح آن بريزد چرا كه لاريجاني هيچگاه خود را كمتر از احمدي نژاد تصور نکرده و در مقام جديد هم تلاش خواهد كرد استقلال رأي خود را به رخ رييس جمهوري بكشد؟ -انتقاد از وي باب شده و قبحي ندارد. وقتي نايب رييس مجلس ميگويد دو سال زحمت كشيديم تا به وي بفهمانيم كه اقتصاد تئوري ميخواهد، ديگر جاي چه انتقادي مي ماند؟ مشكل وجود يا عدم انتقاد نيست، مشكل اين است كه انتقادات ابعادي اجتماعي و رسانهاي پيدا نمي كند اگر چنين ابعادي مي يافت تا به حال اين دولت چند بار سقوط كرده بود و فكر هم نمي كنم كه مجلس اخير يا رييس آن مجاز به چنين كاري باشد. *با حضور علي لاريجاني در سمت رياست مجلس عملاً احتمال حضور وي در انتخابات رياست جمهوري كاهش جدي پيدا كرد و مي توان انتظار داشت حداد عادل كانديداي رييس جمهوري شود. با اين تحليل موافقيد؟ - خير. بعيد ميدانم كه آقاي حداد با وضعيتي كه برايش پيش آمد وارد رقابت با رييس دولت فعلي شود. همه خواهند گفت وقتي خودتان وي را براي رياست مجلس شايسته ندانستيد چگونه ميخواهيد پست مهمتري مثل رئيس قوه مجريه را به او بدهيد؟ *چرا با وجود افزايش بي سابقه درآمدهاي نفتي همچنان كشور از مشكلات عديدهاي همچون گراني در حوزه هاي مختلف رنج مي برد؟ آيا مجلس مي تواند در بسامان كردن وضعيت اقتصادي موثر و بتواند كنترل بيشتري روي نحوه مصرف كردن درآمدهاي ارزي داشته باشد؟ - مي گويند يك نفر زير آبشار نياگارا ايستاده بود و با تعجب گفت: "عجيب است اين همه آب از آن بالا پايين نمي آيد!" كسي كه كنارش ايستاده بود، گفت: "عجيب است كه اين همه آب از آن بالا پايين نيايد!" حالا حكايت ماست. كه در ساختار سياسي جامعه ما عجيب و محل سوال است كه با افزايش درآمدهاي نفتي مشكلات عديدهاي همچون گراني رخ ندهد! اينها مشكلاتي است كه نه تنها مجلس نمي تواند در بسامان كردن آن موثر باشد، بلكه اگر آنها را تشديد نكند، بايد خدا را شكر كرد. به قول معروف سالي كه نكوست از بهارش پيداست. در جريان اعتبارنامه ها، ميزان اصولگرايي جناح حاكم در مجلس سنجيده شد. مجلس قادر نخواهد بود كه كنترلي بر مصرف درآمدهاي ارزي داشته باشد، زيرا اين درآمدها فقط از جانب سدي قابل كنترل است كه قدرت و استحكام كافي داشته باشد، چنين مجالسي قادر به اين كار نيستند. *آيا لاريجاني ميانه رو و احمدي نژاد تندرو، بالهاي دوگان هاي خواهند شد كه بعد از انتخابات رياست جمهوري آمريكا حامل شاخه زيتون باشند؟ يا به هر ترتيبي سياست نزديكي به آمريكا را در پيش بگيرند؟ - اگر حكومت ايران توان انجام اين بازيها را به صورت برنامه ريزي و حساب شده داشت، در اين صورت بايد به آنان دست مريزاد گفت. ولي به نظر من توان چنين بازيهايي در ساخت سياسي ايران وجود ندارد. *به نظر شما خطر حمله نظامي ـ حتي نوع محدود آن - به ايران پيش از پايان رياست جمهوري دولت بوش وجود دارد؟ و اگر چنين اتفاقي بيافتد عملاً آرايش سياسي داخل كشور چگونه خواهد بود؟ چه گروههايي متضرر نهايي خواهند بود؟ - خطر مذكور كماكان وجود دارد و به نظر من كمتر هم نشده است. چه قبل از پايان دوره بوش چه بعد از آن (با هر رييس جمهوري اعم از دموكرات يا جمهوريخواه). علت وجود آن نيز ناپايداري منافع دو طرف و چالشهاي فيمابين است. ضرر چنين اتفاقي بستگي به ابعاد درگيري دارد. اگر گسترده باشد، دود آن به چشم همه ملت و تماميت ارضي كشور خواهد رفت، اما آثار درگيري محدود، بستگي به مواضع گروهها و احزاب و جناحها دارد.